Interview Joost Karhof

Joost Karhof

Joost Karhof

Joost Karhof, Nederlands televisiepresentator. Oud-presentator Nova/Den Haag Vandaag en in 2008 heeft hij ook De Wereld Draait Door gepresenteerd. Vanaf september 2008 is hij presentator van Kunststof TV. Ik vroeg hem naar zijn kijk op de commerciële invloeden van talkshows op de Nederlandse Televisie.

 

Op dit moment presenteer je Kunststof TV, wat voor programma is dat?

Kunststof TV is een programma over kunst & cultuur en wordt uitgezonden bij de NTR, De NTR is een taakgebonden omroep. Dat houdt in; Geen leden, Niet zo rijk en we niet echt een merk. Een omroep als de VARA is dat wel, dus die zijn veel commerciëler dan wij.

In Kunststof TV laten we weten wat er allemaal te doen is en welke boeken, series of films er zijn uitgekomen. We ontvangen gasten en daarmee praten we over deze onderwerpen.

Hoe commercieel is Kunststof TV, betalen de gasten om te komen of worden ze betaald?

Nee, het wordt niet betaald als er een gast komt, en ook de gast wordt niet betaald. Dat doen we uit principe nooit, het is puur Journalistiek, Vraag & Aanbod, omdat wij het een interessant onderwerp vinden en dat we er aandacht aan willen besteden. Dan is het aan die persoon om te zeggen ik kom, of ik kom niet.

Er is ook een voorbeeld wat ik kan noemen; Trijntje Oosterhuis zouden wij graag een keer in ons programma willen hebben, Een van de beste zangeressen van Nederland, sowieso leuk om te hebben in Kunststof TV, we denken natuurlijk dat we daar veel kijkers mee kunnen trekken. Het belang voor haar zou dan zijn dat ze weer een televisie optreden heeft en meer CD’s verkoopt, dat is trouwens een zeldzaam voorbeeld van iemand die niet komt. Zij heeft ons gewoon niet nodig. Ze doet het harstikke goed, verkoopt heel veel CD’s. Ze voelt zich niet eens te goed denk ik, Ze heeft het gewoon niet nodig en dan komt ze ook niet en dan gaan wij ook niet zeggen van; Nou weetje wat? dan betalen we je optreden, dat doen we niet dus komt ze niet. Maar ook al zouden er gasten willen komen die ons geld bieden, dan gaan we het nog steeds niet doen want dat mogen we niet eens aannemen.

Als er nou een beginnend iemand is, die zegt van ik zou wel te gast willen zijn, doen jullie dat ook en hoe doen jullie dat zodat je niet te commercieel wordt?

Ja, dat doen we juist, we willen juist heel breed zijn. We vragen niet alleen bekende mensen. We proberen echt allemaal ingrediënten in een potje te stoppen en daar een mooi gerecht van te maken. We moeten aan de ene kant een programma zijn wat inhoudelijk interessant is, maar als het alleen maar inhoudelijk interessant is kijken er niet veel mensen. Dus je moet ook publiekstrekkers hebben, De truc is, en die doen wij altijd, We hebben altijd in onze uitzending BN’ers, bijvoorbeeld Jan Mulder (die kent iedereen) en dat doen we ook met Herman van Veen of Martine Bijl, gewoon echt grote namen voor ons wat oudere publiek, dan weet je daarom blijven ze kijken. Op die manier kun je de onbekendere gast ook introduceren aan de kijkers (achter de brede rug van Herman van Veen). Omdat hij er zit en kijkers trekt. Zeker als Herman van Veen geïnteresseerd gaat doen tegen de jonge kunstenaar (wat ze vaak ook echt zijn) is het voor de kijker ook interessant. Als wij alleen maar commercieel zouden denken, dan krijg je ze niet binnen, dan zijn ze nooit interessant genoeg, maar in combinatie met iemand die zijn sporen al verdiend heeft en bekend is bij het publiek dan wel, zo doen we dat.

Wat doe je als een gast teveel reclame probeert te maken?

‘Nou dan grijp ik gewoon in, dan zeg ik; ‘We weten nu wel dat het boek er is, dat is nou wel duidelijk!’ Maar meestal hebben ze wel in de gaten dat het zo niet werkt.

Ik heb eens gezien bij DWDD dat Peter R. de Vries te gast was, maar dan zegt hij in de uitzending dat hadden we niet afgesproken, hoe zit dat?

Wij bij Kunststof TV zijn natuurlijk een kunst en cultuur programma, als je als schrijver over je boek komt praten, dan gaan we ook over je boek praten. Bij DWDD vragen ze een schrijver natuurlijk ook over het boek, maar dan zit Peter R. de Vries daar (die ook een maatschappelijk figuur is en over het persoon veel te doen is) en dan gaan ze daar vragen over stellen en dan is hij natuurlijk uitgenodigd op het ticket van je mag over je boek praten, waarvan hij denkt dat is interessant, dan verkoop ik het boek, dan komt hij en dan praten ze daar helemaal niet over. Dat komt bij ons bijna niet voor omdat het bij ons echt bijna nooit gaat om de persoon maar om wat ze doen of wat ze gemaakt hebben. Hier zit Herman van Veen en die heeft een nieuwe CD of nieuwe theatershow, Hier zit Jan Siebelink en die heeft een nieuw boek, daar gaat het om. Het komt bij ons niet voor dat ik iemand aan tafel heb waarvan ik denk;  ‘Nou leuk dat hij dat boek heeft geschreven, maar ik weet nog veel interessantere dingen met hem te bespreken’.

Merk je dat aan de presentator wat hij zelf van een product vind en mag dat?

Ja natuurlijk gebeurd dat! Bijvoorbeeld bij Matthijs van Nieuwkerk onlangs in DWDD, Bonita Avenue, prachtig nieuw boek van Buwalda, vond ik ook een heel mooi boek, vond hij ook een heel mooi boek, hij vond daarom dat iedereen dat moest weten en daarom zit hij daar, goed dat mag. Buwalda is ook bij mij geweest, je merkte gewoon aan mij dat ik het een goed boek vind. Als ik het niks vind krijg je een veel zakelijker gesprek , dan is het veel droger. Thuis krijg je dan ook minder het idee van, goh dit is spannend, dit wil ik ook eens gaan lezen. Als het allemaal een beetje vlak blijft denk je ja, het zal wel, dan ga je het boek niet meteen kopen. Maar er zit geen commercieel belang achter.

Er zit meer eigen interesse achter en het idee dat we natuurlijk ook een beetje een filter zijn in die zin, dus als we ook iets heel erg slecht vinden dan gaan we die mensen gewoon niet uitnodigen. Het gebeurd ook weleens dat we boeken in de uitzending hebben wat ik een slecht boek vind en de hele redactie ook. Maar het is wel een interessant onderwerp om over te praten of een bijzondere aanleiding waarom het boek verschijnt waardoor het voor het publiek interessant wordt om over te praten. We willen een beetje laten zien, dit is er en dit is de moeite waard, je kunt er best naar toe. Het moet eigenlijk ook zo zijn, dat als je iets bij kunststof tv hebt gezien en je vind het een leuk programma en je kijkt er vaak naar, dat je daar ook op kan vertrouwen, dat je dingen die je daar ziet dat je daar ook wel interesse voor hebt, dat het wel een beetje in jou straatje is.

Wat vind je nou typische commerciële talkshows?

Ik ken maar 1 commerciële talkshow en dat is businessclass van Harry Mens, dat is pure commercie, daar kun jij aan tafel komen zitten, om te praten over jou persoon of jou bedrijf en dan moet je, ik ken het bedrag niet, dat zou je Harry Mens moeten vragen, ik denk 10 of 20 duizend euro meebrengen en dan mag je ook gewoon komen. Je krijgt dan 10 minuten, je koopt dan gewoon zendtijd en dat is bij ons dus niet zo.  Je hebt natuurlijk ook een onafhankelijke redactie want zodra iemand vijftien duizend euro neerlegt, ook al is het een halve crimineel bij wijze van spreken en die hebben er ook vaak gezeten natuurlijk, mensen waarvan later bleek van; o die worden vervolgd door justitie, die hebben daar gewoon voor vijftien duizend euro zendtijd gekocht en hebben verteld dat ze zo’n fantastische beursgoeroe zijn, dat kan bij ons allemaal niet, wij maken als redactie de afwegingen, dat kan bij ons nooit gebeuren dat iemand zegt; ja maar dit levert geld op dus dit moeten jullie nu doen. Er is ook nooit een uitgever die kan zeggen van je moet dat boek doen. Hoogstens kunnen ze vragen; willen jullie dat alsjeblieft doen? En als wij het interessant vinden doen we het en anders niet.

Ook Life4You is natuurlijk commercieel, daar zijn ze onafhankelijk, daar heb je gewoon een sponsor als Unilever of een Shampoo merk dat zegt; Jullie moeten het gewoon doen en dan moeten ze het ook doen, Dat zijn echt gesponsorde programma’s  en dus commercieel.

Wat is de toekomst van de talkshows, als je over 5 of 10 jaar kijkt, zou het dan nog zo gaan of zijn talkshows dan commercieler?

Bij de publieke talkshows zou het zeker zo blijven gaan, die kiezen gewoon echt wie ze zelf willen en bij de commerciële, daar heb je gewoon de invloed van sponsors, zeker bij echt gesponsorde programma’s. Dat is niet echte journalistiek vind ik, dan zijn er gewoon commerciële partijen die jou vertellen wie jij moet gaan interviewen, dat vind ik niet echt meer interessant. Ik denk dat bij Pauw & Witteman, DWDD en Kunststof TV en Radio, we altijd onze eigen keuzes zullen blijven maken.

Journalistieke schoolopdracht; ‘The Mediawall – De Commerciële invloed van talkshows op TV’

Advertenties

1 reactie

    Trackbacks

    1. ‘Het Verhaal Achter de Foto’ (108) « Brian op de Dijk

    Geef een reactie

    Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s

    %d bloggers liken dit: